Law 5313/2026: The New Framework for Foreign Investment Funds, Management Companies and Carried Interest 

Law 5313/2026: The New Framework for Foreign Investment Funds, Management Companies and Carried Interest

Law 5313/2026 (Government Gazette Series I No. 102/25.06.2026), enacted on 24 June 2026, establishes a clear framework for the activity of foreign investment funds and the relocation of management companies to Greece. The core of the reform sits in Articles 95-97, complemented by two further provisions that complete the picture: Article 8(11) (deductibility of carried interest as a business expense) and Article 94 (simplification of the HNWI and foreign-pensioner regimes). Article 98, although numerically adjacent, concerns a matter entirely unrelated to investment funds. 

Article 95: A New General Exclusion from Permanent Establishment 

Article 95 amends subparagraph (a) of paragraph 4 of Article 6 of the Greek Income Tax Code (“GITC”) — the provision listing activities that do not constitute a permanent establishment (“PE”). Alongside the existing exclusion for the storage, display and delivery of goods, the law now adds the use of a facility “solely for the purpose of regulatory compliance and supervision by competent authorities.” 

This is a general provision — it applies to any business, not only investment structures — but its practical weight is clearly greatest for managers and funds that maintain an office in Greece purely for regulatory-compliance purposes, without carrying on their core business there. It applies as from the 2026 tax year onwards (Article 137(9)). 

Article 96 and Article 8(11): The New Carried Interest Regime 

Article 96 inserts a second sentence into paragraph 9 of Article 42 GITC: carried interest paid under a contractual entitlement to employees of Greek legal entities — which provide services to affiliated (within the meaning of Article 2(g) GITC) managers of Alternative Investment Funds (“AIFs”), whether established in the EU and subject to the AIFMD (Directive 2011/61/EU) or equivalent managers established in third countries, subject to the conditions discussed below in relation to Article 97 — is now taxed as capital gain rather than as employment income. 

The amended Article 43 GITC sets the general capital-gains rate at 15%, while introducing a special 5% rate for carried interest, provided that, cumulatively: 

  • the individual enters into an employment relationship with the Greek legal entity and, on that basis, transfers their tax residence to Greece under the Article 5C GITC regime; and 
  • the Greek legal entity incurs expenses in Greece of at least €3,000,000 per tax year (pro-rated if the relevant period within the year is shorter than 12 months). 

The favourable rate applies for a total of 7 tax years from the year in which the Article 5C application is submitted, and any portion of the remuneration attributable to a period before the transfer of tax residence and the commencement of the employment relationship is not taxed in Greece at all. These provisions apply for tax years from 1 January 2026. 

The deductibility of carried interest as a business expense is not established by Article 96 itself, but by a separate provision — Article 8(11), which adds paragraph 11 to Article 47 GITC: legal entities and other entities within the meaning of Article 45 GITC may deduct the carried interest they pay to their employees, provided that an equal amount has been recognised as income from business activity. Article 96 merely sets the effective date of that deduction (expenses from 1 January 2026 onwards). Note that paragraph 10 of the same Article 8 addresses an entirely different matter — tax incentives for the “Build to Rent” programme — and has no connection to carried interest. 

Article 97: Tax Treatment of AIFs and a “Safe Harbour” — With a Distinction Between Funds and Managers 

Article 97 fully replaces Article 56 of Law 4706/2020 and is the densest provision in the package. 

Who falls outside Greek income tax. The law confirms that EU AIFs (AIFMD) remain subject to the provisions of Article 7 of Law 2992/2002 that keep them outside the scope of income tax. The same treatment is now expressly extended to equivalent third-country investment vehicles, subject to two conditions: their registered seat must not be located in a “non-cooperative jurisdiction within the meaning of Article 65 of the Greek Income Tax Code” — not merely outside an EU list, but by express reference to Article 65 GITC — and they must be supervised, directly or through their manager, by an authority accredited with IOSCO. 

The “safe harbour” for funds, entities and investors. Paragraph 2 defines, in narrow and explicit terms, which activities are protected: “management, the delegation of management or part thereof, and portfolio management, and only these” — not “investment activities” in general — do not constitute the exercise of place of effective management in Greece within the meaning of Article 4(4) GITC, and therefore do not, by themselves, trigger Greek tax residence. This protection covers the AIFs themselves (EU and third-country, under the same non-cooperative-jurisdiction/IOSCO conditions), the foreign legal persons and entities in which those funds hold, directly or indirectly, a participation of at least 95% (holding/investment vehicles), and their unitholders. Paragraph 3 further excludes the application of the tax-residence presumptions of Article 4(3)-(4) GITC specifically in respect of their activities as AIFs. Paragraph 4 adds that the provision of these services by Greek legal entities does not, by itself, constitute a permanent establishment (Article 6 GITC) for the AIFs, their entities, or their unitholders. 

Separate protection for managers. Paragraph 5 is a distinct provision with a different set of beneficiaries: it provides that portfolio-management and advisory services rendered by Greek legal entities, in the ordinary course of their business, to the AIF managers themselves (EU managers or equivalent third-country managers, under the same conditions) do not constitute a permanent establishment for those managers. In other words, the article contains two independent layers of protection: one shields the fund, its entities and its investors from the risk of tax residence/PE; the other, separately, shields the managers themselves from PE risk when they receive services from a Greek provider. 

Two-speed entry into force. The second sentence of paragraph 1 (the extension of the income-tax exclusion to third countries) applies for tax years from 1 January 2025. The third sentence of paragraph 1 and paragraphs 2 to 5 (place of effective management, PE protection for funds/entities/investors, PE protection for managers) apply for tax years from 1 January 2026. 

Article 98: Unrelated to the Fund Package 

Despite its numerical proximity, Article 98 has no connection to investment funds. It amends the annual turnover threshold (€2,000,000) for the optional VAT cash-accounting regime, by reference to the turnover definition in Article 44(2) of the VAT Code. This is a purely technical adjustment for small businesses, unrelated to the rest of the package. 

Article 94: Simplification for HNWIs and Foreign Pensioners 

Article 94 amends Articles 5A (high-net-worth individuals) and 5B (foreign pensioners) GITC, introducing three procedural changes common to both regimes: 

  • The single application deadline of 31 March is removed from the statute; the deadline will instead be set by decision of the Governor of the Independent Authority for Public Revenue (“AADE”). 
  • Payment of the flat-rate tax (€100,000 for HNWIs; 7% on foreign-source income for pensioners) is moved from the last business day of July to the last business day of December. 
  • The deadline by which the Tax Administration was required to approve or reject the application (by the end of June) is likewise removed from the statute and delegated to an AADE regulatory decision — this is not an abolition of the taxpayer’s payment deadline, but a delegation of the administrative timeline out of the primary legislation. 

Article 94 is not among the exceptions listed in Article 137, and therefore takes effect under the general rule of paragraph 1 — from the publication of the law, i.e. from 25 June 2026. 

Why It Matters 

Taken together, Articles 95-97 remove the principal institutional obstacle that kept international investment funds and managers away from Greece: the risk of being inadvertently drawn into Greek tax jurisdiction through the presence of management or compliance personnel. Combined with the more favourable carried interest regime (Articles 96 and 8(11)) and the simplification of the HNWI/pensioner regimes (Article 94), the reform targets both the capital itself and the professionals who manage it. 

______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Ν. 5313/2026: Το πλαίσιο για αλλοδαπά επενδυτικά κεφάλαια, εταιρείες διαχείρισης και carried interest 

Με τον ν. 5313/2026 (ΦΕΚ Α’ 102/25.06.2026), που ψηφίστηκε στις 24 Ιουνίου 2026, ο Έλληνας νομοθέτης συγκροτεί ένα σαφές πλαίσιο για τη δραστηριοποίηση αλλοδαπών επενδυτικών κεφαλαίων και τη μετεγκατάσταση εταιρειών διαχείρισης στην Ελλάδα. Ο πυρήνας της μεταρρύθμισης βρίσκεται στα άρθρα 95-97, με δύο ακόμη συνοδευτικές διατάξεις να ολοκληρώνουν την εικόνα: το άρθρο 8 παρ. 11 (έκπτωση του carried interest ως επιχειρηματικής δαπάνης) και το άρθρο 94 (απλούστευση των καθεστώτων HNWI και αλλοδαπών συνταξιούχων). Το άρθρο 98, αν και γειτονεύει αριθμητικά, αφορά ζήτημα εντελώς άσχετο με τα επενδυτικά κεφάλαια. 

Άρθρο 95: Μια νέα γενική εξαίρεση από τη μόνιμη εγκατάσταση 

Το άρθρο 95 τροποποιεί την περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 6 ΚΦΕ — τη διάταξη που απαριθμεί τι δεν συνιστά μόνιμη εγκατάσταση. Στην ήδη υπάρχουσα εξαίρεση για αποθήκευση, έκθεση και παράδοση αγαθών, προστίθεται τώρα και η χρήση εγκατάστασης «αποκλειστικά για τον σκοπό ρυθμιστικής συμμόρφωσης και εποπτείας από αρμόδιες αρχές». 

Πρόκειται για γενική διάταξη — εφαρμόζεται σε κάθε επιχείρηση, όχι μόνο σε επενδυτικά σχήματα — αλλά η πρακτική της βαρύτητα είναι σαφώς μεγαλύτερη για διαχειριστές και funds που διατηρούν στην Ελλάδα γραφείο αποκλειστικά για κανονιστική συμμόρφωση, χωρίς να ασκούν εκεί τον πυρήνα της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας. Ισχύει από το φορολογικό έτος 2026 και εφεξής (άρθρο 137 παρ. 9). 

Άρθρο 96 και άρθρο 8 παρ. 11: Το νέο καθεστώς carried interest 

Το άρθρο 96 προσθέτει δεύτερο εδάφιο στην παρ. 9 του άρθρου 42 ΚΦΕ: η αμοιβή πρόσθετης απόδοσης (carried interest) που καταβάλλεται βάσει συμβατικού δικαιώματος σε εργαζομένους ελληνικών νομικών προσώπων —τα οποία παρέχουν υπηρεσίες σε συνδεδεμένους (κατά την περ. ζ’ του άρθρου 2 ΚΦΕ) διαχειριστές ΟΕΕ, είτε εγκατεστημένους στην ΕΕ και υπαγόμενους στην Οδηγία AIFMD (2011/61/ΕΕ) είτε αντίστοιχους διαχειριστές τρίτων χωρών, υπό τις προϋποθέσεις που εξετάζουμε παρακάτω για το άρθρο 97— φορολογείται πλέον ως υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου και όχι ως εισόδημα από μισθωτή εργασία. 

Το τροποποιημένο άρθρο 43 ΚΦΕ ορίζει τον γενικό συντελεστή υπεραξίας στο 15%, ενώ προσθέτει ειδικό καθεστώς 5% για το carried interest, εφόσον σωρευτικά: 

  • το φυσικό πρόσωπο συνάπτει εργασιακή σχέση με το ελληνικό νομικό πρόσωπο και μεταφέρει, βάσει αυτής, τη φορολογική του κατοικία στην Ελλάδα υπαγόμενο στο άρθρο 5Γ ΚΦΕ, και 
  • το ελληνικό νομικό πρόσωπο πραγματοποιεί δαπάνες στην Ελλάδα τουλάχιστον 3.000.000 ευρώ ανά φορολογικό έτος (αναλογικά αν η περίοδος εντός του έτους είναι μικρότερη των 12 μηνών). 

Το προνόμιο ισχύει για 7 συνολικά φορολογικά έτη από το έτος για το οποίο υποβάλλεται η αίτηση 5Γ, ενώ τυχόν αμοιβή που αναλογεί σε περίοδο πριν από τη μεταφορά κατοικίας και την έναρξη της εργασιακής σχέσης δεν φορολογείται καθόλου στην Ελλάδα. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν για φορολογικά έτη από 1.1.2026. 

Η ίδια η έκπτωση του carried interest ως επιχειρηματικής δαπάνης δεν θεσπίζεται στο άρθρο 96, αλλά σε ξεχωριστή διάταξη — το άρθρο 8 παρ. 11, που προσθέτει παρ. 11 στο άρθρο 47 ΚΦΕ: τα νομικά πρόσωπα και οντότητες του άρθρου 45 ΚΦΕ εκπίπτουν την πρόσθετη απόδοση που καταβάλλουν στους εργαζομένους τους, υπό τον όρο ότι ισόποσο ποσό έχει αναγνωριστεί στα έσοδά τους από επιχειρηματική δραστηριότητα. Το άρθρο 96 απλώς ορίζει την ημερομηνία έναρξης εφαρμογής της (δαπάνες από 1.1.2026 και εφεξής). Σημειωτέον ότι η παρ. 10 του ίδιου άρθρου 8 αφορά εντελώς διαφορετικό θέμα — φορολογικά κίνητρα για το πρόγραμμα «Κατασκευάζω-Νοικιάζω» (Build to Rent) — και δεν σχετίζεται με το carried interest. 

Άρθρο 97: Φορολογική μεταχείριση ΟΕΕ και «ασφαλής λιμένας» — με διάκριση ανάμεσα σε funds και διαχειριστές 

Το άρθρο 97 αντικαθιστά πλήρως το άρθρο 56 ν. 4706/2020 και είναι η πιο πυκνή διάταξη του πακέτου. 

Ποιος μένει εκτός ελληνικής φορολογίας εισοδήματος. Επιβεβαιώνεται ότι στους ενωσιακούς ΟΕΕ (AIFMD) εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 7 ν. 2992/2002 που τους κρατούν εκτός πεδίου φορολογίας εισοδήματος. Η ίδια μεταχείριση επεκτείνεται πλέον ρητά και σε αντίστοιχους οργανισμούς επενδύσεων τρίτων χωρών, υπό δύο προϋποθέσεις: η καταστατική τους έδρα να μη βρίσκεται σε «μη συνεργάσιμο κράτος κατά την έννοια του άρθρου 65 του Κ.Φ.Ε.» — όχι απλώς εκτός ενωσιακού καταλόγου, αλλά με ρητή παραπομπή στο άρθρο 65 ΚΦΕ — και να εποπτεύονται, άμεσα ή μέσω του διαχειριστή τους, από αρχή διαπιστευμένη στο IOSCO. 

Το «ασφαλές» πλαίσιο για fundsentities και επενδυτές. Η παρ. 2 ορίζει με στενή, ρητή διατύπωση ποιες δραστηριότητες προστατεύονται: «Η διαχείριση, η ανάθεση διαχείρισης ή μέρους αυτής και η διαχείριση χαρτοφυλακίου, και μόνο» — όχι «επενδυτικές δραστηριότητες» εν γένει — δεν συνιστούν άσκηση πραγματικής διοίκησης στην Ελλάδα κατά την παρ. 4 του άρθρου 4 ΚΦΕ. Η προστασία αυτή καλύπτει τους ίδιους τους ΟΕΕ (ΕΕ και τρίτων χωρών, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις μη-συνεργασιμότητας/IOSCO), τα αλλοδαπά νομικά πρόσωπα και οντότητες στα οποία οι οργανισμοί αυτοί συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα με ποσοστό τουλάχιστον 95% (holding/επενδυτικά οχήματα), και τους μεριδιούχους τους. Η παρ. 3 αποκλείει επιπλέον την εφαρμογή των τεκμηρίων φορολογικής κατοικίας των παρ. 3-4 άρθρου 4 ΚΦΕ ειδικά για τις δραστηριότητές τους ως ΟΕΕ. Η παρ. 4 προσθέτει ότι η παροχή αυτών των υπηρεσιών από ελληνικά νομικά πρόσωπα δεν συνιστά, αφ’ εαυτής, μόνιμη εγκατάσταση (άρθρο 6 ΚΦΕ) για τους ΟΕΕ, τις οντότητές τους και τους μεριδιούχους. 

Ξεχωριστή προστασία για τους διαχειριστές. Η παρ. 5 είναι διακριτή διάταξη με διαφορετικούς δικαιούχους: ορίζει ότι οι υπηρεσίες διαχείρισης χαρτοφυλακίου και οι συμβουλευτικές υπηρεσίες που παρέχουν ελληνικά νομικά πρόσωπα, στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητάς τους, προς τους ίδιους τους διαχειριστές ΟΕΕ (ενωσιακούς ή αντίστοιχους τρίτων χωρών, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις) δεν συνιστούν μόνιμη εγκατάσταση για τους διαχειριστές αυτούς. Πρόκειται δηλαδή για δύο ανεξάρτητες δέσμες προστασίας μέσα στο ίδιο άρθρο: η μία θωρακίζει το fund, τις οντότητές του και τους επενδυτές από τον κίνδυνο φορολογικής κατοικίας/ΜΕ· η άλλη θωρακίζει, χωριστά, τους ίδιους τους διαχειριστές από τον κίνδυνο ΜΕ όταν λαμβάνουν υπηρεσίες από Έλληνα πάροχο. 

Ισχύς σε δύο ταχύτητες. Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 (η επέκταση της φορολογικής εξαίρεσης εισοδήματος σε τρίτες χώρες) ισχύει για φορολογικά έτη από 1.1.2025. Το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 και οι παρ. 2 έως 5 (πραγματική διοίκηση, ΜΕ για funds/entities/investors, ΜΕ για διαχειριστές) ισχύουν για φορολογικά έτη από 1.1.2026. 

Άρθρο 98: Άσχετο με το πακέτο funds 

Παρά την αριθμητική γειτνίαση, το άρθρο 98 δεν έχει καμία σχέση με επενδυτικά κεφάλαια. Τροποποιεί το όριο ετήσιου κύκλου εργασιών (2.000.000 ευρώ) για το προαιρετικό καθεστώς ΦΠΑ καταβολής φόρου κατά τον χρόνο είσπραξης της αντιπαροχής (cash accounting), με παραπομπή στον ορισμό κύκλου εργασιών της παρ. 2 άρθρου 44 Κώδικα ΦΠΑ. Πρόκειται για καθαρά τεχνική ρύθμιση μικρών επιχειρήσεων, άσχετη με το υπόλοιπο πακέτο. 

Άρθρο 94: Απλούστευση για HNWI και αλλοδαπούς συνταξιούχους 

Το άρθρο 94 τροποποιεί τα άρθρα 5Α (υψηλού πατριμονίου φυσικά πρόσωπα) και 5Β (αλλοδαποί συνταξιούχοι) ΚΦΕ, με τρεις αλλαγές διαδικαστικής φύσης και για τα δύο καθεστώτα: 

  • Η ενιαία προθεσμία υποβολής αίτησης (31η Μαρτίου) αφαιρείται από τον νόμο· η προθεσμία θα καθορίζεται πλέον με απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ. 
  • Η καταβολή του κατ’ αποκοπή φόρου (100.000 ευρώ για HNWI, 7% επί του αλλοδαπού εισοδήματος για συνταξιούχους) μετατίθεται από την τελευταία εργάσιμη ημέρα Ιουλίου στην τελευταία εργάσιμη ημέρα Δεκεμβρίου. 
  • Η προθεσμία εντός της οποίας η Φορολογική Διοίκηση όφειλε να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση (έως το τέλος Ιουνίου) αφαιρείται επίσης από τον νόμο και μεταφέρεται σε κανονιστική απόφαση της ΑΑΔΕ — δεν πρόκειται για κατάργηση προθεσμίας πληρωμής του φορολογούμενου, αλλά για αποδέσμευση της διοικητικής διαδικασίας από τον νόμο. 

Το άρθρο 94 δεν περιλαμβάνεται στις εξαιρέσεις του άρθρου 137, άρα ισχύει κατά τον γενικό κανόνα της παρ. 1 — από τη δημοσίευση του νόμου, δηλαδή από 25.6.2026. 

Γιατί έχει σημασία 

Το άθροισμα των άρθρων 95-97 αφαιρεί το βασικό θεσμικό εμπόδιο που κρατούσε μακριά διεθνή επενδυτικά κεφάλαια και διαχειριστές: τον κίνδυνο να παρασυρθούν ακούσια στην ελληνική φορολογική δικαιοδοσία μέσω της παρουσίας διαχειριστικού ή εποπτικού προσωπικού. Σε συνδυασμό με το ελκυστικότερο καθεστώς carried interest (άρθρα 96 και 8 παρ. 11) και την απλούστευση των καθεστώτων HNWI/συνταξιούχων (άρθρο 94), η μεταρρύθμιση στοχεύει τόσο στα ίδια τα κεφάλαια όσο και στην προσέλκυση των στελεχών που τα διαχειρίζονται. 


Επικοινωνία

Τοποθεσία

Τοσίτσα 6, 106 82 Αθήνα

Τηλέφωνο

210 3257566-7
210 3257578-9

Email

info@smlf.gr

Leave Your Comment